KOBIETA NA PLAŻY
Kobieta na plaży w nocy,
gdy nikogo już nie ma
zdejmuje z siebie swoje ciało,
dotyka pośpiesznie kolorów morskich,
słucha zgubionej przez czas muszelki,
już jej własnej
nocy, najbardziej jasnej,
widzi inną plażę,
za innym czasem.
Kiedyś ją odnaleźli,
odwiedli od rozpaczy,
już nie płacze.
Nie musi żyć jak inne kobiety.
To wszystko, co było, zostało,
teraz dla niej jest światłem.
Blisko jej przeżyć księżyc
Rozsypuje się jak piasek.
Wiesław Kulikowski